Wanddikte en veiligheid: wanneer een bekleding te dun wordt

Slijtage aan een vuurvaste bekleding is ingecalculeerd — zij is een verbruiksonderdeel. Kritiek wordt het op het punt waarop de resterende wanddikte de thermische belasting niet meer veilig van de pantsering weghoudt. Die grens is geen kwestie van mening, zij is te bepalen. In de praktijk wordt zij toch zelden gemeten, omdat de oven er van binnen tot het laatst intact uitziet.

Hoe de grens is te bepalen

• Het ontwerp als referentie: de oorspronkelijke wanddikte staat in het ovendossier. Zonder die waarde is elke restmeting een getal zonder betrekking.
• Per zone in plaats van globaal: badlijn, deurboog en laadzone verslijten vele malen sneller dan de bovenoven. Een gemiddelde over de hele oven verhult juist de plek waar het om gaat.
• Thermografie van buitenaf: de oppervlaktetemperatuur van de pantsering is de betrouwbaarste indicator tijdens bedrijf. Een zich aftekenende warme zone betekent een dunne restwand, lang voordat er binnen iets zichtbaar wordt.
• Slijtagesnelheid in plaats van momentopname: twee metingen met zes maanden tussenpoos leveren een snelheid op — en daarmee een prognose van wanneer de grens wordt bereikt. Precies die prognose heeft de stilstandsplanning nodig.

Wanneer er onmiddellijk moet worden gehandeld

• Zichtbare roodgloeiing of verkleuring aan de pantsering van buitenaf
• Warme zone in de thermografie die tussen twee metingen groter is geworden
• Doorlopende scheur in een zone met smeltcontact
• Restwanddikte die onder de in het ovendossier vastgelegde grenswaarde zakt