Wapno i cement

W wapiennikach i cementowniach wyłożenie ogniotrwałe podlega obciążeniu, jakiego niemal nigdzie indziej nie ma: wysoka temperatura przez miesiące bez przerwy, atak chemiczny ze strony wsadu oraz — w piecach obrotowych — nieustanna praca gnąca płaszcza, który odkształca się pod obciążeniem. Kto oszczędza tutaj na wykonaniu, oddaje to dniami postoju.

O metodzie decyduje postać konstrukcyjna. Okrągły szyb się muruje, a liczą się przy tym trzy rzeczy: podział cegieł obliczony dla każdej średnicy, wyrównanie rozłożone na cały pierścień zamiast zebrane w jednym miejscu oraz wymierzony pierścień początkowy. Co na dole stoi krzywo o milimetr, dwadzieścia warstw wyżej stoi jako widoczne przesunięcie.

Między mur a pancerz pieca należy się szczelina pierścieniowa. Wyłożenie rozszerza się przy nagrzewaniu; jeżeli przylega ściśle do stali, samo się rozpiera. Dlatego kotwy na płaszczu otrzymują kapturki dylatacyjne. To nie są detale na marginesie — to miejsca, w których wyłożenie pierścieniowe rozchodzi się jako pierwsze.